คำถาม
posted on 23 Nov 2009 09:33 by nokjornนกแอ่นบินเร็วโฉบสะบัดเหนือผืนฟ้า
เมื่อฉันก้าวเท้าลงจากรถมาพบความหนาวเยือก
ปฏิเสธคนขับสามล้อ เพราะอยากเดิน
สายลมวูบบาดผิวหน้า พร้อมเอ่ยถ้อยคำบาดหัวใจ
"ไปทำไม ไปทำไม"
เร่งฝีเท้าหนีคำถาม
สายลมตามมาบีบคั้น
...ไปทำไม...ไปทำไม
ฉันเดินเร็วเท่าใด แต่สายลมก็ยังหมุนวนรอบตัวฉัน ดักหน้าดักหลังยิ่งกว่าคนขับสามล้อต้องการผู้โดยสาร
...ไปทำไม ...ไปทำไม
ฉันก้มหน้า อยากไปให้ถึงห้องเร็วที่สุด
ปิดประตูไม่รับรู้คำถามใด
ถามฉันทำไม
ถามให้ได้อะไรขึ้นมา
ในเมื่อ...
หัวใจของนกที่กำลังบาดเจ็บ ไม่พร้อมจะตอบคำถามของสายลมใด
ป.ล. บางทีการเดินทางก็ไม่ได้ช่วยเยียวยาความรู้สึก ในทางตรงกันข้าม บางจุดหมายนั้นกลับทำให้บาดแผลขยายกว้าง...
