นกพเนจร บินว่อนฟ้า

อ่านมติชนเกือบทุกสัปดาห์

คุณคงคิดว่าฉันเป็นคอการเมืองล่ะสิ

เปล่าหรอก

ฉันชอบ "ปริมณฑลแห่งรัก :Yuri #" ของคุณการะเกต์ ในอาณาจักรใจ นั่นต่างหาก

อ่านมาตั้งแต่สมัยพักอยู่กับMcca's girl เพราะเธอชอบอ่านมติชน ส่วนฉันชอบซื้อเนชั่นสุด เพราะเรื่องสั้นในเนชั่นมีพี่เลี้ยงนอกเวทีคือ คุณนิรันดร์ศักดิ์ บุญจันทร์ คอยเป็นพี่เลี้ยงให้บรรดานักเขียน เราจะสลับกันอ่าน สลับกันซื้อ

อ่านตั้งแต่ยังเป็นปริมณฑลแห่งเซ็กส์ จนทุกวันนี้เป็นปริมณฑลแห่งรัก มีบางช่วงบางตอนที่ห่างหายจากสุดคะเนไป ห่างไปจนลืมว่า มีผู้หญิงอย่างสุดคะเนอยู่ในปริมณฑลแห่งรัก (และแห่งเซ็กส์)

"เจ้าหญิงพระจันทร์" สุดคะเนเรียกผู้หญิงตัวเล็กว่าอย่างนั้น

"พระจันทร์นักเดินทาง" ใครบางคนเขียนถึงฉันในสมุดบันทึกของเขา

"เจ้าหญิงพระจันทร์" ของสุดคะเนเป็นหญิงสาวตาสีน้ำตาล ร่างเล็กบาง ร่าเริงและมีเรื่องเล่ามากมาย

พระจันทร์ของใครบางคนเป็นเด็กผู้หญิงร่างผอมบาง ที่แบกเป้ใหญ่เกินตัว

"ผ่านมาเพื่อจากไป..."ใครคนนั้นรับเป้มาแบกไว้

"อย่าบอกนะว่าออกจากงานอีกแล้ว" ใครบางคนที่ไม่ใช่สุดคะเนถาม

"โบกรถไม่ได้เลย รถสองแถวบอกว่าให้ลองโบก ไม่ประสบผล..."

"สวยไม่พอหรือเปล่า"

"เดี๋ยวเหอะ"

"แล้วมานี่ได้ไง"

"เหมาสามล้อแล้วต่อรถอีแต๊กอีกที"

"มาไม่บอกก็งี้แหละ"

"แล้วจะให้บอกโดยวิธีไหน"

"เออ นั่นสิ"

เสียงหัวเราะกังวานไปทั้งหุบเขา

ถึงแม้พระจันทร์ของสุดคะเนจะเป็นคนละแบบกับพระจันทร์อีกคน แต่ก็ชอบ...ชอบที่เราเป็น พระจันทร์เหมือนกัน

"ไม่ค่อยเห็นผู้หญิงอายุเท่านี้ถือมติชนเลย" นานแล้วล่ะ ผู้ชายอายุมากคนหนึ่งที่มาติดต่องานที่บริษัท ทำหน้าประหลาดใจ(เล็กน้อย) เมื่อเห็นฉันหอบมติชนรวมกับแฟ้มงานเดินจะไปขึ้นรถเมล์

"ส่วนใหญ่เห็นถือแม็กกาซีน แฟชั่นหรือไม่ก็ดารา" แถมตบท้ายว่า"ผู้หญิงสมัยนี้เขาไม่สนใจการเมืองหรอก"

ฉันยิ้ม

ก่อนแยกจากกันหน้าอาคารเขาเดินไปลานจอดรถ ฉันเดินไปป้ายรถเมล์ เขายังมองฉันอย่างทึ่งๆ

"ผู้หญิงสมัยนี้เขาไม่สนใจการเมืองหรอก"

ฉันยิ้ม

ไม่ได้บอกเขาหรอกว่า ฉันซื้อเพราะ "ปริมณฑลแห่งเซ็กส์" นั่นต่างหาก