นกพเนจร บินว่อนฟ้า

"อากาศตอนเช้าเหมือนฤดูหนาวเลยนกจร"

ป่าใหญ่ส่งเสียงมาตามสาย เสียงที่มาจากภูสูง

"อินเตอร์เน็ตใช้ไม่ได้มาหลายวันแล้ว"

"ไปถ่ายวิดีโออบรมพวกลาดตระเวน"

ตอนนี้ภูสูงฉ่ำฝน แต่อากาศตอนเช้าคลับคล้ายฤดูหนาว ป่าใหญ่ว่าอย่างนั้น

วันอาทิตย์ที่แล้ว ไฟดับ เพราะต้นสนตรงทางเดินไปบ้านพัก ล้มทับสายไฟ ลงไปตามช่างไฟข้างล่าง เขาจะมาซ่อมให้วันจันทร์ ตอนนี้ไฟฟ้าใช้ได้ แต่อินเตอร์เน็ตยังใช้ไม่ได้ ยังดีที่ยังพอมีคลื่นมือถือ แม้จะแค่ขีดสองขีด

และสัญญาณมือถืออันน้อยนิดและหริบหรี่นั้น ยังสามารถพาความคิดถึงจากภูสูงมาถึงเมืองริมโขงได้

"นกจร..."

"สิงหาพี่ว่าจะขึ้นคิ้ง"

"ขึ้นคิ้งเหรอ" น้ำเสียงนกจรโหวงไป

สิบภูกระดึงไม่เท่าหนึ่งภูคิ้ง เหล่านักเดินทางว่าไว้อย่างนั้น

"นกจรไหวไหม"

ภูคิ้ง คือความไฝ่ฝัน บัดนี้ความไฝ่ฝันนั้นยังคงอยู่

แต่...

"..."

"พี่หมายถึงเดินตัวเปล่า ของพี่จะแบกเอง"

ภาพความงดงามของจุดที่สูงที่สุดของป่าภูเขียว นามภูคิ้งนั้น ถูกบอกเล่าผ่านป่าใหญ่มานานนับ ตั้งแต่สมัยที่นกจรยังเป็นเด็กมหาวิทยาลัยหน้าใสแว่นใส ตั้งแต่ภูคิ้งยังไม่ให้คนข้างนอกขึ้น จนบัดนี้เปิดกว้างให้เหล่านักเดินป่ามุ่งหน้าเพื่อพิชิต

ภูคิ้งไม่ได้ถึงขั้นหฤโหด แค่อยู่ในระดับ "ท้าทาย" และในความท้าทายนั้นทุกคนต่างมุ่งเพื่อพิสูจน์ "สิบภูกระดึงไม่เท่าหนึ่งภูคิ้ง"

แต่นั้นสำหรับคนที่ร่างกายแข็งแรง

อาการไม่สบายของร่างกาย ทำให้ไม่สามารถคาดเดาความสามารถในการขึ้นภูของตัวเองได้อีก

"ป่าใหญ่ให้เวลานกจรเดินตัวเปล่า ๘ ชั่วโมง"

"คนอื่นเขาใช้เวลาขึ้นเท่าไหร่"

"ก็ ๕ - ๖ ชั่วโมงพร้อมสัมภาระ"

"นกจรจะไหวไหม" ป่าใหญ่ถาม

ครั้งหนึ่งขณะที่ร่างกายเจ็บป่วยถึงขั้นคืบคลานร่างกายอย่างเชื่องช้า ทุกการก้าวย่างคือความเจ็บปวด ข้อความที่ส่งเข้ามือถือว่า "ภูชี้ฟ้าสวยมาก" มันก็ทำเอาคนๆ หนึ่ง น้ำตาทะลักทลาย คนที่ส่งข้อความมาแค่อยากแบ่งปันความสวยงามให้กับคนที่ "ไปไหนไม่ได้" ได้รับรู้ถึงความงามนั้น แต่หารู้ไม่ว่าถ้อยคำที่ส่งมา ปานประหนึ่งมีดที่คมกริบเฉือดเชือนหัวใจที่บอบช้ำให้เลือดทะลักออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตา

นกจรอยากไปนะป่าใหญ่ อยากขึ้นไปสัมผัสสิบภูกระดึง

ครั้งหนึ่งป่าใหญ่เคยบอกว่า ถ้ามีโอกาสจะพานกจรขึ้นคิ้งด้วยกัน ยังจำถ้อยสัญญานั้นได้ และวันนี้...ป่าใหญ่ก็กำลังจะขึ้นคิ้ง...

ขอโทษนะป่าใหญ่ ที่ครั้งหนึ่งเคยบอกไว้ว่า เราจะเคียงข้างกัน เที่ยวป่า ปีนภู ผจญภัยด้วยกัน ตอนนี้หัวใจยังรักที่จะทำอย่างนั้น แต่กายกับใจมันไม่ได้ไปด้วยกันเลย

ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว

ถ้าขึ้นคิ้งครั้งนี้ นกจรให้ใจเป็นนาย กายมันจะเป็นอย่างไรหนอ

ดูก่อนนะป่าใหญ่

ขอบคุณมากนะป่าใหญ่ ที่คิดถึงนกจร และพยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้เราได้ไปด้วยกัน ได้สัมผัสมันด้วยกัน

ขอบคุณนะ

แต่...