นกพเนจร บินว่อนฟ้า

อาจเป็นเพราะ "เบ้า"* ที่ตลาดลาววันก่อนทำให้ฉันนึกถึง "บึ้ง" *แล้วฉันก็นึกผ่านบึ้งไปถึงคุณ

คุณที่เดินดุ่มนำหน้าฉันไปบนท้องนายามหน้าแล้ง มีเด็กๆ ตัวเล็กๆ ๓ คนวิ่งนำหน้า

คุณรู้ไหมว่า ฉันเดินมองไหล่กว้างของคุณใต้เสื้อเชิ้ตเก่ามอมด้วยความฉงน

ฉงนกับบางสิ่งบางอย่างที่ฉันเพิ่งเห็น...ในตัวคุณ

ร่างสูงๆ ของคุณย่างก้าวบนผืนนาอย่างมั่นอกมั่นใจ ต่างจากฉันที่ระแวดระวังผืนดินที่ขรุขระนั้นอย่างแคลงใจ เท้าของคุณย่ำไปบนตอซังข้าว คุ้นเคย เชื่อมั่น เชื่อใจ

ดูคุณคุ้นเคยกับผืนนา แน่ล่ะ ก็นี่มันบ้านคุณนี่นา

มันเป็นการออกค่ายฯ ครั้งแรกของฉัน

และมันก็เป็นครั้งแรกของฉันด้วยเช่นกัน ที่รู้สึกว่าคุณมีเสน่ห์เอามากๆ โดยเฉพาะห้วงยามที่คุณเดินดุ่มอยู่บนผืนนาที่ฟ้าจรดขอบแผ่นดิน

"ลูกนี้กินได้" คุณหักเอาพวงลูกอะไรสักอย่างที่เล็กและดำยื่นมาตรงหน้าฉัน

"ลองกินดูสิ"

พอมันเข้าปาก ฉันก็ทำหน้าปุเลี่ยนกับรสชาติของมัน

คุณยิ้มขำ เออแน่ะ นัยน์ตาดำสนิทของคุณเป็นประกายพราวแพรวยามที่คุณยิ้ม

"ฝาดหน่อย" คุณส่งมันเข้าปาก "แต่ก็อร่อยดี"

"เวลามาเลี้ยงควาย หาเก็บกินแบบนี้แหละ" คุณเหวี่ยงกิ่งลูกไม้ฝาดเฝื่อนทิ้ง ก่อนจะออกเดินต่อ แต่ก้าวช้าลงจนเหมือนเราเคียงกัน

"กิจกรรมยามเลี้ยงควาย" คุณบุ้ยไปทางเด็กที่กำลังขุดอะไรสักอย่าง

"พี่เคยเลี้ยงควายไหม" คุณหันมาถามฉัน

"ไม่เคย บ้านพี่ไม่มีควาย" ฉันตอบ

"อ้าวเหรอ แล้วใช้อะไรไถนา รถไถเหรอ"

"บ้านพี่ไม่ได้ทำนา"

"อ๋อ..." เขาทำเสียงในลำคอแล้วต่อด้วย "ถึงว่า..."

"ถึงว่าอะไร"

"ก็มือไม้พี่ดูแบบบางออกอย่างนั้น จะเป็นลูกชาวนาได้ยังไง" ฉันก้มลงมองมือตัวเอง เออมามองมือของฉันตอนไหน

"อ้ายๆ พ่อแล้ว" (พี่ๆ เจอแล้ว)  เสียงเด็กๆ เอะอะดีใจ

คุณก้าวยาวๆ ไปตามเสียง

"โห" เสียงคุณอุทานก่อนจะคุกเข่าลงดูเด็กชายตัวดำผอมเกร็งกำลังใช้เสียบขุด

"ฮูนี่มีโตแน่ๆ" (รูนี้มีตัวแน่ๆ")

"อะไรๆ" ฉันกับเพื่อนชะโงกดูด้วยความสนใจ

"บึ้ง" เด็กตอบ

คุณฉวยเสียมมาจากมือเด็ก

ภาพคุณที่กำลังขุดบึ้งทำเอาฉันมองคุณอย่างตะลึง

ไม่ได้ตะลึงเพราะจะเจอบึ้งนะ เพราะฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าบึ้งเป็นตัวยังไง แต่ดูท่าคุณสิ

คุณกำลังขุดบึ้ง ดูคล่องแคล่ว จะเกินไปไหมนะ ถ้าฉันจะบอกว่า คุณช่างเป็นคนขุดบึ้งที่มีเสน่ห์ที่สุดในโลก

"เย้ๆ" เสียงเด็กชายหญิงร้อง

"มีตัวจริงๆ ด้วย" คุณเงยหน้าขึ้นมาบอกฉัน

แล้วฉันก็เห็นตัวเป็นๆ ของ "บึ้ง" หรือแมงมุมยักษ์ตัวดำใหญ่ ที่อยู่ในรู การสังเกตว่ารูไหนเป็นรูบึ้งก็ดูจากใยสีขาวที่ปิดปากหลุม ถ้าหลุมไหนมีใยแมงมุมปิดปากอยู่ นั่นแหละ รูนั้นมีตัวอยู่แน่ๆ

"โชคดี" คุณว่า "เราตั้งใจจะมาขุดจิ๊หลอ*แต่ได้บึ้งด้วย โชคแท้ๆ" คุณใส่เจ้าตัวดำใหญ่นั้นลงไปในข้องของเด็กน้อย

"มันไม่ได้เจอง่ายๆ เหรอ" เพื่อนฉันถาม

"เดี๋ยวนี้หายาก มันไม่ค่อยมี" คุณตอบ

"โดนขุดไปกินหมดล่ะสิ" ฉันดัก

คุณหัวเราะ

"อร่อยนะ"

"กินตรงไหนมัน" ฉันข้องใจ

"ก็ทั้งตัวนั่นแหละ เด็ดขาออกก็กินได้แล้ว"

คำตอบของคุณทำเอาฉันดึงข้องมาเปิดส่องดูตัวบึ้งอีกรอบ ตัวมันจะมีเนื้อได้ยังไง ก็มันเป็นแมงมุมยักษ์ ถ้าจะกินได้ก็ตรงส่วนบั้นท้ายมัน

"ระวังมันโดดใส่หน้านะ" คุณบอกเมื่อเห็นฉันก้มหน้าลงไปเกือบชิดปากข้อง

ฉันผละออกอย่างตกใจ หันมามองคุณ

"ล้อเล่นน่ะ มันไม่โดดหรอก" คุณยิ้มพราว

ฉันค้อน

แต่โมงยามบนผืนนาของเราดูน้อยเหลือเกิน เพราะเราต้องรีบกลับไปเตรียมร่วมกิจกรรมค่ายในช่วงเย็น หมดเวลาสนุกๆ บนผืนดิน

มันเป็นครั้งแรกในชีวิตก็ว่าได้ ที่ได้ออกมาเดินขุดจิ้งหรีด ท่องไปบนผืนนาแบบลูกทุ่งๆ

และเป็นครั้งแรกที่รู้ว่า คนเรามีเสน่ห์ในที่ๆ ของตัวเอง ดูคุณสิ ฉันเห็นคุณมานาน ได้พูดคุยกันนับครั้งในฐานะรุ่นพี่รุ่นน้องร่วมมหาวิทยาลัย ดูคุณธรรมดามากๆ ในแวดล้อมของนิสิตชายคนอื่นๆ ฉันไม่ได้จดจำคุณมากไปกว่า รุ่นน้องร่วมคณะเดียวกัน

แต่บนผืนแผ่นดินที่กว้างใหญ่จรดขอบฟ้า คุณดูโดดเด่นและมีเสน่ห์

คุณดูกลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งกับผืนทุ่งนั้น ไม่ว่าจะเป็นท่าทางการเดิน ท่าทีพลิกดินด้วยเสียม หยิบจับอะไรก็ไม่เก้งก้างสักนิด

เสียงหัวเราะของคุณดังก้องทั่วท้องทุ่งอย่างเต็มเสียง

ดูคุณภาคภูมิใจในความ

เป็นลูกชาวนาที่เกิดบนท้องทุ่ง คลุกคลีกับควาย โคลน และแมลงสารพัดชื่อที่คุณเล่าให้ฟัง

เราเดินเรียงกันไปตามคันนา เด็กๆ นำหน้าไปไกล

คุณเดินฮัมเพลงอย่างสบายใจ พาดกิ่งไม้ที่คุณหักมาไว้บนไหล่ มือสองข้างพาดไว้บนไม้

ชายเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่คุณสวมทับเสื้อยืดนั้นปลิวเป็นจังหวะไปตามลม

สายลมของท้องทุ่งพาความฉ่ำสุขมาจนฉันเผลอฮัมเพลงไปกับคุณ

รู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในฉากของนิยายสักเรื่อง

"ขอบใจนะที่พามาดูเด็กขุดจิ้งหรีด สนุกมาก"

คุณยิ้มแทนคำตอบ ก่อนจะผละไปทางอาคารเรียนที่เป็นที่พักของเหล่านิสิตชาย

อาจเป็นเพราะ "เบ้า" ที่ตลาดลาววันก่อนทำให้ฉันนึกถึง "บึ้ง" แล้วฉันก็นึกผ่านบึ้งไปถึงคุณ

หมายเหตุ

เบ้า ภาษาอีสาน = ก้อนดินผสมมูลสัตว์ที่มีตัวอ่อนของแมลงอยู่ข้างใน

บึ้ง ภาษาอีสาน = แมงมุมชนิดหนึ่ง ตัวใหญ่ ทำรังอยู่ในรูตามผืนดิน เป็นอาหารอีกอย่างหนึ่งของชาวอีสาน

จิ๊หลอ = จิ้งหรีด 

edit @ 2 Mar 2008 00:13:40 by นกจร

edit @ 2 Mar 2008 10:59:16 by นกจร