นกพเนจร บินว่อนฟ้า

ผืนทรายนุ่มเท้า

แดดของวันจางหายไปนานแล้ว

ถอดรองเท้าเปิดเปลือยฝ่าเท้าให้สัมผัสกับทราย

มุ่งหน้าสู่ผืนน้ำ

ไออุ่นของผืนทรายระอุขึ้นมาทุกย่างก้าว

เสียงเด็กๆ หัวเราะคิกคัก วิ่งไล่กันมุ่งหน้าสู่ร่องน้ำ

ยามแดดอ่อนแสง ผู้คนจะมุ่งหน้าลงสู่หาดทราย

หลั่งไหลกันจนดูเหมือนมีมหกรรม

ผืนทรายที่ลาดลงไป น้ำตื้นพอให้แช่น้ำดับร้อน

ร้อนนอก เจอน้ำเย็น พลันผ่อนคลาย

หากร้อนใน...ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำเช่นไร

 ทางลงหาด

 ฝั่งข้างหน้าคือปากซัน เห็นปากน้ำซันแล้วนึกถึงเพลง กุหลาบปากซัน ของท่านสุลิวัด* เหลือเกิน 

"ยามแลงค่ำลงน้ำซัน หมู่บริพรรณ น้ำซันไหลผ่านใสดี

ข้อยเห็นผู้สาวเจ้าล่องลอย

หมู่ปลาใหญ่น้อยลอยล่องนที

สิ้นแสงสุรีย์สาดสีแสงจันทร์"

นึกแล้วอยากลงเล่นน้ำ ให้ไอ้หนุ่มฝั่งตรงข้ามร้องเพลงเกี้ยว 

 (ส่วนที่เห็นในภาพ คือ กุหลาบบึงกาฬ อิอิ)

ของเล่นแบบนางเอ๊ก นางเอก (ก่อเจดีย์ทราย)

ร้อนได้ ก็เย็นได้ ใช่ไหมคะคุณ

หมายเหตุ สุลิวัด เป็น นามปากกาของท่านจำปา ลัดตะนะสะหวัน ผู้แต่งเนื้อเพลง กุหลาบปากซัน

edit @ 28 Mar 2008 20:22:25 by นกจร