นกพเนจร บินว่อนฟ้า

ช่วงนี้เหนื่อยมากกว่าที่เคยเหนื่อย

snowblue นอนโรงพยาบาลเป็นวันที่สี่ อาการดีขึ้นแล้ว แต่หมอกักตัวเอาไว้ และก็ทำท่าว่าจะไม่ให้ออกง่ายๆ อาจเป็นเพราะวันที่ ๑๖ นี้ก็ต้องไปสวนหัวใจที่ขอนแก่น หมอบอกว่า อากาศดีๆ ฝนก็ตกทั้งวัน เธอก็นอนเล่นสบายๆ เถอะ ไม่ต้องทำงาน เฮ้อ อากาศก็น่านอนอยู่หรอกนะ ถ้าไม่ใช่โรงพยาบาล

แม่น้ำโขงหลังฝนเหือดแล้วสวยมาก ฟ้าสีน้ำเงินเข้ม แดดทอแสงสีทองอ่อนหวาน เมฆฟูฟ่องสีขาว แต่ระดับน้ำที่ขึ้นเร็วผิดปกติทำเอาคนหาปลาหัวเสีย

"เขื่อนปล่อยน้ำ กู้มองบ่ทัน เสียไปหลายเส้น ของมึงกู้ทันบ่"

"กู้บ่ทันคือกัน"

เสียงบ่นถึงอวนหาปลาที่วางไว้ก่อนวันน้ำขึ้น น้ำขึ้นแบบไม่บอกไม่กล่าว ทำเอาเขาต้องเสียอวนไปหลายผืน เพราะกระแสน้ำพาอวนที่ขึงไว้ไปไหนต่อไหน บางคนตามเก็บได้ บางคนเก็บได้แต่ก็ขาดวิ่น

แม่มาเฝ้า snowblue และฉันก็เปิดๆ ปิดๆ ร้าน วิ่งระหว่างโรงพยาบาลกับร้าน จนอยากแบ่งตัวเองออกเเป็น็สามคน

แม่น้ำโขงสวย สวยจนฉันเศร้าใจ ถ้าไม่ต้องรับผิดชอบชีวิตมากมายขนาดนี้ ฉันจะพลีกายให้กับการถ่ายรูปแม่น้ำโขง