นกพเนจร บินว่อนฟ้า

กาแฟเช้านี้ รสชาติไม่ได้เรื่อง

เพราะยี่ห้อเดิมๆ หมด และไม่มีแก่ใจออกไปซื้อใหม่ (จริงๆ ไม่มีตังค์มากกว่า คิคิ)

ที่เหลือเป็นกาแฟเพื่อสุขภาพที่เพื่อนอุตส่าห์ส่งมาให้จากบางกอก

 "แกไปอยู่ริมโขง คงหาซื้อแบบนี้ไม่ได้หรอก"

แล้วเธอก็ส่งกาแฟเพื่อสุขภาพมาให้ฉันกล่องหนึ่ง

 ไม่น่าเชื่อว่า เวลาผ่านไปเกือบสองปี ฉันยังจัดการกาแฟของเธอไม่หมด กาแฟของเธอเป็นเหมือนตัวแก้ขัดเวลาที่กาแฟของฉันหมด

 "อร่อยมั้ย?" เธอเอ่ยถามทาง MSN

"^__^" ฉันส่งยิ้มตอบ และตามด้วยอิโมติคอนต่างๆ นานาที่จะได้ไม่ต้องตอบเป็นคำพูด

"เห็นมั้ย แกต้องชอบ" เธอตีความจากไอ้พวกสัญลักษณ์ทั้งหลายของฉัน

"แล้วจะส่งไปให้อีก" (ซวยแล้วตู)

 "ไม่เป็นไรพี่ เปลืองค่าส่ง"

"ฮื้อ ไม่เป็นไรหรอก ก็แถวนั้นไม่มีขายหรอกมั้ง"

 "ก็กินที่มันมีขาย ก็อร่อยดีนะพี่"

ดีเหลือเกินที่เธอไม่ได้ส่งกาแฟเพื่อสุขภาพของเธอมาให้ฉันอีก อิอิ แต่ถึงไม่ชอบรสชาติของกาแฟที่เพื่อนส่งมา แต่ทุกครั้งที่จิบ ฉันก็รู้สึกดี ความรู้สึกดีนั้นไม่ได้เกี่ยวกับรสของกาแฟแต่มันเกิดจากรสชาติ "น้ำมิตร" ที่หัวใจสัมผัสได้

 แล้วยังมีกาแฟอีกหลายซองที่เป็นแบบ ทรีอินวัน ที่ยังไม่ได้จัดการให้หมด สาเหตุเพราะความอยากลองแบบใหม่ๆ แล้วปรากฏว่า รสชาติไม่ได้เรื่องเลย

เคยชงให้ป่าใหญ่ลอง ป่าใหญ่บอกว่า "รสชาติเหมือนน้ำล้างจาน"

"โห" ฉันทำตาโต

 "นี่อยู่ป่าอดอยากจนต้องกินน้ำล้างจานเลยเหรอ"

เช้านี้ กาแฟรสชาติไม่ได้เรื่อง แต่ฉันก็หา "เรื่อง" เขียนจนได้ ลั่ลล๊า...

 ป.ล. ดอกไม้ออกดอกเป็นน้องตุ๊กตาได้ด้วย น่ารักจังเลย

edit @ 25 Jun 2009 10:28:52 by นกจร

edit @ 25 Jun 2009 10:35:52 by นกจร